ldarmaxxerr
Silver
- Joined
- Jul 30, 2026
- Posts
- 504
- Reputation
- 438
incel olmaktan daha kotu tek seyin ortamlarda yada kalabalik gruplarda yalnız olmak oldugunu düsünüyorum 2 kere okul degismek zorunda kaldıgım icin hep o sınıfa gelen yeni cocuk oldum baslarda iyidi ama bi kac olaydan sonra (son okul senelerimde) yalniz kaldıgımı hatırlıyorum 2 yıl her okula gittigimde uyuyodum 2 yil devamli yaptigim icin suan bile tasıdıgım belimde kronik nir agri var gecicek gibide gorunmuyo babama bu konuda bahsedemiyorum 2 kere bel fıtıgı oldugu icin ne zaman bahsetsem bana bagiriyo konu donup dolasıp oraya geliyo hep zaten neyse simdi baska bi ulkede okuyorum orasida o bolgenin tek okulu oldugu icin herkes cocukluktan birbirini taniyor kisacasi yine yalniz kaldim bir iki arkadasım var ama anlasılıyodur sanırım hayatım boyunca asla arkadas ortamım yada dostum diyebilecegim birisi olmadi hepsi cevrem okul degismem ve iletisim kuramamam yuzunden eziklik gibi gelebilir ama bu haldeyken kariyi kizi düsünemiyosun kotu bi durumdayim yani zaten arkadaslikta samimiyetten gelir cevremdeki kimsede o yok gecen yıl 4lu grubumuz vardi oda dagildi zaten hepsi salagin tekiydi kendimi iyi cıkarmaya soylemiyorum ama dostum diyebilecegim biri bile yok ve biri size bro ben cok yalnizim diyosa siklemeyin ilgi cekmeye calısıyodur gercekten yalnız olan birisi ortami varmis yada surekli mesgulmus gibi davranir kendimden biliyorum yapicak bisey yok kader buymus ama hayt bitti diye bisey yok belki forumda benim gibi hisseden birileri vardir diye yazdim haberiniz olsun