Ozchyn
people change.
- Joined
- Dec 23, 2023
- Posts
- 1,089
- Reputation
- 1,137
başlık
Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Note: this_feature_currently_requires_accessing_site_using_safari
sex her yerde var zaten...antalya yaz sex için
şu an genetik okuyorum 1. sınıfı bitirdim, seneye almanyada hibeli erasmus hakkim var bir dönemlik fakat bölümüme tercih haftasında karar verdiğimden şu an farklı bir bölüm istiyorum. şimdi yeniden hazırlansam bu sene derece yapabilir miyim emin değilim, hem sınav zorlaştı hem mezunlar arttı, nolur 1 yıl oturup çalışırım demek dile kolay, tükenmişlik hissi çok birikiyor dinlenme günleri bile yaramıyor hatta kendini salıp biraz gevşersen geceni gündüzüne katıp telefonda kaydırıp rehavete kapılıyorsun sonra da kaybolan zamana üzülüyor kendini daha fazla sabote ediyorsun, en azından kendi adıma konuşuyorum, buna ek olarak ailem psikolojik olarak bana köstek oluyor, onlara sinirleniyorum bu da tüm çalışma hevesimi öldürüyor. he dersin ki çelik gibi iraden olmalı zırlamadan yapman gerekeni yapmalısın işte insan bunu söyleyince olmuyor. irade dediğin şey de sonsuz bir kaynak değil ki. bir yere kadar dişini sıkıyorsun, sonra en ufak şeyde dağılıyorsun. insanlar dışarıdan bakınca "bir yıl çalış geç" diyor ama o bir yıl sadece ders çalışmak değil. her gün aynı masaya oturup belirsizlikle mücadele etmek, kendinle kavga etmek, çevrendeki insanların baskısıyla uğraşmak, motivasyonunu yüzlerce kez kaybedip yeniden toplamaya çalışmak demek ama kafam çok karışık şu an. text wall için kbvize, ailenin avrupaya her sene gosterecegi 10k eurosu, dilin ve en azından ortaokul seviye derslerin varsa yurtdışına git
eğer bu saydıklarımın hiçbirine sahip olmayan herhangi bir adamsan yks derece yapıcan
baba sen nerde napıyosunvize, ailenin avrupaya her sene gosterecegi 10k eurosu, 90+ obp, dilin ve en azından ortaokul seviye derslerin varsa yurtdışına git
eğer bu saydıklarımın hiçbirine sahip olmayan herhangi bir adamsan yks derece yapıcan
Hiçbir şeybaba sen nerde napıyosun
bak benzer durumdayız işte baba. ikimiz de çoğu kişinin yerimizde olmak isteyeceği bir konumdayız ama gerçekten ne istediğimizin farkına vardıktan sonra fikrimiz değişti. şimdi de o yeni yola başlama ya da ilerleme konusunda birtakım sıkıntılar çekiyoruz. söylemende bir sakınca yoksa nerede neyi hedefliyorsunHiçbir şey
12. Sınıfın başından beri yarrak gibi şartlar içerisindeyim emin ol bahane değil
20 yaşındayım şu an
Hayatımdaki en stresli iğrenç tezek dönem yani
Yurtdışına çıkmak istedim ama bok oldu çünkü hem ailem destek çıkmadı hem de geç keşfettim cahil cühela yarrrrak gibi bir coğrafyada büyüdüm
Olmayacağını kabullendim ve türkiyede en iyi ünilerden birinde hukuk karar verdim ama içime sinmedi
Gerçekten çocukluk hayalim ve küçükken en çok istediğim şey için çalışmaya karar verdim, sayısal 2000 yapmam lazım ve şu an ders çalışamadığım için ve milyonuncu kez taşınma döneminde olduğumuz için kafayı yiyorum
Emin ol ne istiyorsan onu yap şu anki bölümün içine sinmiyorsa bileşu an genetik okuyorum 1. sınıfı bitirdim, seneye almanyada hibeli erasmus hakkim var bir dönemlik fakat bölümüme tercih haftasında karar verdiğimden şu an farklı bir bölüm istiyorum. şimdi yeniden hazırlansam bu sene derece yapabilir miyim emin değilim, hem sınav zorlaştı hem mezunlar arttı, nolur 1 yıl oturup çalışırım demek dile kolay, tükenmişlik hissi çok birikiyor dinlenme günleri bile yaramıyor hatta kendini salıp biraz gevşersen geceni gündüzüne katıp telefonda kaydırıp rehavete kapılıyorsun sonra da kaybolan zamana üzülüyor kendini daha fazla sabote ediyorsun, en azından kendi adıma konuşuyorum, buna ek olarak ailem psikolojik olarak bana köstek oluyor, onlara sinirleniyorum bu da tüm çalışma hevesimi öldürüyor. he dersin ki çelik gibi iraden olmalı zırlamadan yapman gerekeni yapmalısın işte insan bunu söyleyince olmuyor. irade dediğin şey de sonsuz bir kaynak değil ki. bir yere kadar dişini sıkıyorsun, sonra en ufak şeyde dağılıyorsun. insanlar dışarıdan bakınca "bir yıl çalış geç" diyor ama o bir yıl sadece ders çalışmak değil. her gün aynı masaya oturup belirsizlikle mücadele etmek, kendinle kavga etmek, çevrendeki insanların baskısıyla uğraşmak, motivasyonunu yüzlerce kez kaybedip yeniden toplamaya çalışmak demek ama kafam çok karışık şu an. text wall için kb
Aerospacebak benzer durumdayız işte baba. ikimiz de çoğu kişinin yerimizde olmak isteyeceği bir konumdayız ama gerçekten ne istediğimizin farkına vardıktan sonra fikrimiz değişti. şimdi de o yeni yola başlama ya da ilerleme konusunda birtakım sıkıntılar çekiyoruz. söylemende bir sakınca yoksa nerede neyi hedefliyorsun
hassiktir ben de uçak istiyorumAerospace
HAHAHAHAHAHAJAHAHAHhassiktir ben de uçak istiyorum
Kanka ben kucuklugumden beri otistiğiydim sonra 10. Sınıfta kendime güvenimi kaybettim yapamam edemem diyip göte koydum orda benim hatam vardı meselahassiktir ben de uçak istiyorum
osaka pfpsi varsa bir şeyin otistiği olman muhtemel zaten, jk. zamanında anlık bir kararla çöpe attığımız iş işten geçince oflayıp pufladığımız fırsatlar oluyo bizim gibi nd olanların. klişe gelebilir ama işin sırrı aslında iç sesini tamamen susturmak için zihninden çıkıp sürekli bir şeyle haşır neşir olmak yani düşünmeden hareket etmek, hareket ettikten sonra düşünmek de değil, sadece hareket etmek. herkes devam etmek için bir sebep arar ama devam etmek için gereken tek şey devam etmektirKanka ben kucuklugumden beri otistiğiydim sonra 10. Sınıfta kendime güvenimi kaybettim yapamam edemem diyip göte koydum orda benim hatam vardı mesela
"biz sadece senin iyiliğini istiyoruz" ayağıyla fazla kontrolcü oluyorlar ve kendi betonlaşmış fikirlerini, prensiplerini, kaygılarını yansıtmakta inat ediyorlar. "şunu yap, bunu yapma..." gibisinden sanki piyonmuşum gibi komutları, istenmeden verilmiş tavsiyeleri veya "şu an ne yapıyorsun? bunu yaptın mı? ne yaptın? şunu yapıyorsun değil mi? bunu yapman çok önemli." gibisinden patron edasıyla monitör edilmeyi yani kısacası benim özerkliğimi bozan, ne yapıyor olduğum hakkında herhangi bir alakaları olduğunu ima eden sözleri veya soruları beni üzerine bahis oynanan yarış atı gibi hissettiriyor, onlar yerinde otururken benim sanki kendim için değil de onlar için koşuyormuşum gibi... anne babamı severim ama artık çocuk olmadığımı, kendi hayatımı yönetebilecek farkındalığa şu yaşımda sahip olduğumu hiç anlamak istediklerini sanmıyorum, tam sorumluluk almama bu konuda bağımsız olmama izin vermiyor paranoyak kontrolcü tipler, meyve bile olgunlaştıktan sonra ağaçtan kopmak istiyor, ağaç ona külfet geliyor. sonuçta bu benim savaşım, onlar benim savaşıma ortak değil, ne zaferime, ne bozgunuma; bu savaşımda müttefikim değiller; bu konudaki mentörüm, antrenörüm, öğretmenim veya çalışma arkadaşım değiller. oturup o sorulara onlar da kafa yormuyor, benimle o masada ter dökmüyorlar... tüm bunlara ek olarak annem de babam da çok fazla sinirimi bozan davranışlarda bulunuyor, ev de çok kaotik bir ortam, elimde olsa başka herhangi bir yerde onlar olmadan daha zor şartlarda yaşamayı yeğlerim bu psikolojik zindandan kurtulmak adınaailem hep engel oldu zaten pek zeki insanlar sayılmazlar ben de acısını çekiyorum, basit bir örnek 15-16 yaşında spora başlamak istedim ama 50 takla attılar gitmeyeyim diye boyum kısa kalırmış zararlıymış falan
Hayatımı özetlemişsin"biz sadece senin iyiliğini istiyoruz" ayağıyla fazla kontrolcü oluyorlar ve kendi betonlaşmış fikirlerini, prensiplerini, kaygılarını yansıtmakta inat ediyorlar. "şunu yap, bunu yapma..." gibisinden sanki piyonmuşum gibi komutları, istenmeden verilmiş tavsiyeleri veya "şu an ne yapıyorsun? bunu yaptın mı? ne yaptın? şunu yapıyorsun değil mi? bunu yapman çok önemli." gibisinden patron edasıyla monitör edilmeyi yani kısacası benim özerkliğimi bozan, ne yapıyor olduğum hakkında herhangi bir alakaları olduğunu ima eden sözleri veya soruları beni üzerine bahis oynanan yarış atı gibi hissettiriyor, onlar yerinde otururken benim sanki kendim için değil de onlar için koşuyormuşum gibi... anne babamı severim ama artık çocuk olmadığımı, kendi hayatımı yönetebilecek farkındalığa şu yaşımda sahip olduğumu hiç anlamak istediklerini sanmıyorum, tam sorumluluk almama bu konuda bağımsız olmama izin vermiyor paranoyak kontrolcü tipler, meyve bile olgunlaştıktan sonra ağaçtan kopmak istiyor, ağaç ona külfet geliyor. sonuçta bu benim savaşım, onlar benim savaşıma ortak değil, ne zaferime, ne bozgunuma; bu savaşımda müttefikim değiller; bu konudaki mentörüm, antrenörüm, öğretmenim veya çalışma arkadaşım değiller. oturup o sorulara onlar da kafa yormuyor, benimle o masada ter dökmüyorlar... tüm bunlara ek olarak annem de babam da çok fazla sinirimi bozan davranışlarda bulunuyor, ev de çok kaotik bir ortam, elimde olsa başka herhangi bir yerde onlar olmadan daha zor şartlarda yaşamayı yeğlerim bu psikolojik zindandan kurtulmak adına
hemen bu pazartesi başlıyorumkoç tıp