Aşırı Bir Şekilde Demoralize ve Dismorfik Hissetmem Hk.

[blackpillruinedmyli]

Uzun süredir izole bir şekilde takılıyorum, pek dışarıya çıkmam, insanlarla konuşmam ve sadece yapmam gereken şeyler üzerine zamanımı harcarım. Bu süreç içersinde de kişisel anlamda görünüşümden memnundum ve tekrardan sosyalize olmak istediğim takdirde kolaylıkla olabileceğime inanıyordum. Ancak zaman geçtikçe kendimi beğenmemeye, normal zamanda kendimle kıyaslamayacağım kişilerin bile benden daha iyi gözüktüğü düşünmeye başladım. Örnek olarak dün dahil olduğum bir arkadaş grubu beni dışarı çağırmıştı, gitmedim. Onlar çıktı, 4 kız 1 erkek şeklinde ve normalde gruptaki en çirkin kişi o erkek; Lltn-Mltn civarlarında aşırı recessed shitskin bir tip. Story atmış kızın bitanesi orda çok sağlıklı ve appealing duruyordu, kendimle kıyasladım ve 6 7 saattir bunu düşünüyorum sadece hiç bir şey yapmadan, şimdi tekrar ders çalışmaya başlamadan önce bir içimi dökmek istedim sizlere, beni anlayabilecek kişilere.

Zaten iki haftaya okul açılıyor, tüm yazımı derslerimi üst düzeye getirmek için harcadım. Kötü bir noktada değilim ama başlangıçta ki gibi de değilim ve ne yapacağım hakkında hiç bir fikrim yok. Allah beni ıslah etsin amk


ya cidden descendledim ya da mal bir orospu çocuğuyum

 

[blackpillruinedmyli]

@Iranidnordid
aga bi tavsiye ver sen bilge bi adama benziyosun

 

[ascndndfrgt]

Kanka insan yalnız kalınca bir çok düşünce içine giriyor bendede oluyor bu durum genelde ve ben zaten aşırı düşünen bir tipim. Bence o grupla dışarı çıkmalısın seni çağırmışlar sonuçta iyi gelir bence dışarı çıkmak birde 4 kız diyorsun

 

[blackpillruinedmyli]

Kanka insan yalnız kalınca bir çok düşünce içine giriyor bendede oluyor bu durum genelde ve ben zaten aşırı düşünen bir tipim. Bence o grupla dışarı çıkmalısın seni çağırmışlar sonuçta iyi gelir bence dışarı çıkmak birde 4 kız diyorsun

sevmediğim insanlarla sosyal ilişki içersinde olmakta çok yoruyor beni
çoğu kişiyle anlaşamıyorum koca ömrüm boyunca anca 1 2 tane en yakım arkadaşım diyebileceğim adam oldu

 

[ascndndfrgt]

sevmediğim insanlarla sosyal ilişki içersinde olmakta çok yoruyor beni
çoğu kişiyle anlaşamıyorum koca ömrüm boyunca anca 1 2 tane en yakım arkadaşım diyebileceğim adam oldu

Sevmediğinin bir grup olduğunu bilmiyordum. Ama dediğim gibi yalnız kalmak insanı pesimistik düşüncelere sokuyor

 

[EK0]

aynısını yaşıyom sebebinin büyük ihtimalle şu blackpill mevzusu olduğunu düşünüyorum tabi sende nedir bilmiyorum ama benimki büyük ihtimal blackpill yüzünden yolda yürürken herkesin tipiyle boyuyla falan kendimi karşılaştırıyorum

arkadaşlarım falan genellikle tipime iyi desene hala kırık burnuma odaklanıyorum ne yapacaz bilmiyom reis ben rhino yaptırdıktan sonra bu çözülür diye umut ediyorum çözülmezse sıkıntı büyük

 

[Iranidnordid]

önce muhtemel sebepleri sayayım sana

Lise bittikten sonra o laylaylom kafasından ister istemez çıkıyorsun. Hani sürekli arkadaşlarınla salak salak şeylere güldüğün zevk aldığın o dönem bi anda sona erince aniden böyle bi geçişi kaldıramıyorsun. Hele kendinle baş başa kalmak yalnızlaşmak insanlarla eğlenmemek, başını okşayacak bi kız arkadaşının olmaması depresif ruh halini çok daha körüklüyor.

kendini beğenmeme ve izolasyon olayı tamamen blackpill’i gerek sorgulayarak gerek internette görerek vs. fark etmiyor Keşfetmenden kaynaklı. Bp keşfettikten sonra o büyürken sana söylenen tüm yalan kısa süre içerisinde köşeye atılıyor çünkü. “Her şeyi yapabilirsin, iyi insan ol, şunu yaparsan şu mümkündür, her şey yoluna girer” vs. Gibi yalanların gerçeğini büyüyünce öğrenmek kamyon gibi çarpıyor.

Bi ara 9-10 yaşlarındaydım sanırım. Bi arkadaşım basketbolda çok başarılıydı şöyleydi böyleydi herkes övüyordu falan. Sonra kendime sordum dedim ki “ulan şu anda afrikada orda burda açlıktan kırılan bu çıcuktan daha yetenekli kişiler ölüyor, bu dünya anlatıldığı gibi güllük gülistanlık mı?” Diye coğrafyanın kaderde ne kadar önemli bi faktör olduğunu falan anlamıştım.

Blackpill tam olarak bunu yapıyor olay sadece görünüş değil. İslam diniyle, cumhuriyetçi görüşle, seçmediğin kültürle seçmediğin ırkın ve seçmediğin bedeninle yaşamak zorunda olacağını fark ettiğin an aslında insani bilincin sana hiçbir şeyin kontrolünün olmadığını sana her insanda olduğu gibi gençliğinde itiraf etmiş oldu.

Yapabileceğin tek şey “yapacak bir şey yok yolumuza bakacağız” demek. En azından ben öyle aştım. Aynada ağlayarak yüzümü yumrukladığım zamanlardan şu an artık hiçbir şey sikimde değil gibi bir şey oldu